با اینکه تعداد پوزش خواستن اینجانب دانشجوی استوایی داره زیاد میشه ولی این عذرخواهی هم واجبه .
جناب آقای استاد، خواننده، هنرمند، ته صدا، اینکاره، مردمی، خوش تیپ، با وفا، عاشق،اعتماد به نفس ، افتخاری جان بنده دانشجوی استوایی ساکن در ولایت غربت از شما عذر میخواهم و تو رو خدا دیگه ول کن برادر،
حالا ما ندانستیم یه چیزی گفتیم شما کوتاه بیا . آقا اصلا بیا من امضا بدم شما از همه بهتری ،
عزیز جان شما نکنه ناراحت شی جلای وطن کنی، یعنی ملتی را سوگوار میکنی بخدا .
شما بمون و بخون ما از دلت در میاریم . آره بابا .اصلا می سپرم یه شبکه اختصاصی تو صدا و سیما بهت بدن بشینی صبح تا شب بخونی و شب تا صبح هم تکرارشو بذاره ، مردم حالشو ببرن . بعدش هم میسپریم بر و بچ یه جشنواره ایی چیزی به نام شما برپا کنند بیای یه هفت یا شایدم هشت تا جایزه و تندیس حنجره طلایی و نقره ایی و برنزی اینا هم بهت بدن .
آره هنرمند جان شما بخون . تو رو خدا بمون و بخون .
بنده قول میدم بگم این قطعه را هم از دیوان شیخ اجل سعدی حذف کنن که دیگه هیچ مشکلی نباشه .
به دست آهن تفته کردن خمیر
به از دست بر سینه پیش امیر
عمر گرانمایه در این صرف شد
تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا
ای شکم خیره به نانی بساز
تا نکنی پشت به خدمت دو تا
به از دست بر سینه پیش امیر
عمر گرانمایه در این صرف شد
تا چه خورم صیف و چه پوشم شتا
ای شکم خیره به نانی بساز
تا نکنی پشت به خدمت دو تا
